::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::

::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::

ابرش مُــــدام و خورشیدش ناکام ؛

                                 ماهش پنهان ،

                            پشت بی خیالی آدم هاش ...

     نارنج هایش ، زمستان نارنج ؛

             گندیده بر شاخه های لخت ِ درختان سپری شده

                     که دستی به چیدنشان ،

                          عتاب ِ سرما را تاب نمی آرد ...

                 پهلوانش ،

                            آنکه شب ،

                                         سیر خوابید ؛

        رویای جوانش ،

                         زیر گنداب آسمان ،

                                            خیس خورد ، چرک شد ...

         سیگار هاش ، پایه کوتاه و بلند ،

                       پایه ی هیچ لبی نمی مانند ؛

                               به پیروی این مردم ِ تنها ،

                                                مردم ِ بی سایه ؛

                                               به نیمه ی راه نرسیده ،

                                                  عهد رفاقت از یاد برده اند ...

                         قـریب ِ غربتم اینجا ؛

                                                   آه ، سیــگارم ؛

                                                                       آه ،

                                                                           ایــرانم ... .