قدمان با ميانگين جامعه ، مو نمي زند ؛ و عمرمان سر همان ميانگين

سر مي آيد ...

نه چاقيم نه لاغر ، مديوم مي پوشيم چون هيكل متوسطي داريم ...

نه نابغه ايم ، نه كودن ؛ نه پول دار ، نه فقير ؛

شب ها نه زود مي خوابيم ، نه دير ؛

 و صبح ها بيست دقيقه دير به سر كار مي رسيم ،

درست برابر با نرخ متوسط تاخير ...

زمين كه بخوريم ، بلند مي شويم ؛ اما داخل چاه كه بيفتيم ،

غرور متوسطمان چشم به راه طناب مي ماند ...

ما پاي ناموسمون مشت می خوریم ،

اما پاي تيزي كه بياد وسط ؛ گــــــه می خوریم ...

ما چيز هايي را كه داريم ، از دست نمي دهيم ؛

و بی خیال چیزهایی می شویم که نداریم ...

::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::

ما سفيدِ پر رنگيم ؛ ما سياهِ كمرنگيم ؛ ما رنگ پهن گوسفنديم ...

نه بهشت و نه جهنم ؛

ما كارنامه ي عملمان را به دهان مي گيريم ،

و تا ابد در برزخ خواهيم ماند ...

ما ، حالمان از خودمان به هم مي خورد ؛

                        چون كه در مختصات دكارتي ،

                                                  ما صفر مطلقيم ...

                                         ما ؛

                                                  آدم هاي

                                                                   متوسطي

                                                                                هستيم ... .