از بهـــــر شکستنم خـــــدا هم کم بود       

            تا شـــانه ی تو به شانه ام محــرم بود

            هُــــرم نفست به وقت شب بیــــداری

            بر زخــــم هــــزار ساله ام مرهم بود

            بـــا خنـــده ی نابت آنچه نـــــاپیدا بود  

            در گوشه به گوشه ی دو عالم غم بود

            سـالی ست که رفته ای و برعکس تو

            بـــــا این دل سرگشته غمت همدم بود

            آیـــــا گنهــی سر زد از آن دستی که

            در پیش قدومت همه دم مقــــدم بود ؟

            با غیر تو من کجـــا نظـــــر افکندم ؟

            این عشق به جـان رسیده آیا کم بود ؟

            بگذر ز بهــــانه ی جفــای ایّـــــــــام

            سنگینـــی آن به گــرده ی من هم بود

            حـالا که شکسته ام بیــــا صادق باش

            بـــا این دل ســــاده که همه دردم بود

::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::

دیـــــــــالوگ :

                          .   مبارکه

                          :   چی ؟

                          .   فــارغ شد

                          :   کی ؟

                          .   گـــاوت ... .