|
::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::
::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::
آنهنگام ، که پيک ها تان را ، به سلامتي قرّ کمر ماه ، بالا مي رويد و بد مستي مي کنيد ؛ آنهنگام ، که عشق را عق مي زنيد ، و شهوت را بر سر و روي همديگر بالا مي آوريد ؛ آنهنگام که جيبهاي پرتان را ، به اميد هم خوابگي با ماهِ جنده ، شاباش مي دهيد ؛
بقیه در ادامه مطلب ...
ادامه مطلب...
هیهــــات اگر خانه ی دیوان شوی ایران مغلــــوبه ی اسکندر دوران شوی ایران تا قطــره ای از خون جوانان تو باقیست ایران بُدی ، ایرانی و ایران شوی ایران ای مـــردم در بند ، به خوابید چرا ؟ هنــگامه ی دعواست ، بر آرید صدا بیـــــدار شوید و رگ شب را بزنید تا بسته ی ترسید ، به کار است جفـا ::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..:: ::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..:: دست مــن و تـــو به هم چـــو می پیوندد تقدیـــر به دست مــــا زبــــون می گردد آن غرقه به خونی که غریبه ش خواندی نــــــزدیک تر از بــــــرادرت می گردد این پـرچم خوشرنگ ، فدا می خواهد این مملکت رنـــــج ، صدا می خواهد این گفته که تغییـــر دهید آنچه نخواهید حرفِ من ِ کم نیست ، خدا می خواهد نزدیک تر از جان به تنی ، ای وطن من معـشوقه ی دیــــرین منی ، ای وطن من آن روز که نـــا اهل به تو چنگ انداخت بهتر که بمیــــرد چو منی ، ای وطن من
::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..:: ::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..:: ابرش مُــــدام و خورشیدش ناکام ؛ ماهش پنهان ، پشت بی خیالی آدم هاش ... نارنج هایش ، زمستان نارنج ؛ گندیده بر شاخه های لخت ِ درختان سپری شده که دستی به چیدنشان ، عتاب ِ سرما را تاب نمی آرد ... پهلوانش ، آنکه شب ، سیر خوابید ؛ رویای جوانش ، زیر گنداب آسمان ، خیس خورد ، چرک شد ... سیگار هاش ، پایه کوتاه و بلند ، پایه ی هیچ لبی نمی مانند ؛ به پیروی این مردم ِ تنها ، مردم ِ بی سایه ؛ به نیمه ی راه نرسیده ، عهد رفاقت از یاد برده اند ... قـریب ِ غربتم اینجا ؛ آه ، سیــگارم ؛ آه ، ایــرانم ... .
ما ، آدم هاي متوسطي هستيم ... قدمان با ميانگين جامعه ، مو نمي زند ؛ و عمرمان سر همان ميانگين سر مي آيد ... نه چاقيم نه لاغر ، مديوم مي پوشيم چون هيكل متوسطي داريم ... نه نابغه ايم ، نه كودن ؛ نه پول دار ، نه فقير ؛ شب ها نه زود مي خوابيم ، نه دير ؛ و صبح ها بيست دقيقه دير به سر كار مي رسيم ، درست برابر با نرخ متوسط تاخير ... زمين كه بخوريم ، بلند مي شويم ؛ اما داخل چاه كه بيفتيم ، غرور متوسطمان چشم به راه طناب مي ماند ... ما پاي ناموسمون مشت می خوریم ، اما پاي تيزي كه بياد وسط ؛ گــــــه می خوریم ... ما چيز هايي را كه داريم ، از دست نمي دهيم ؛ و بی خیال چیزهایی می شویم که نداریم ... ::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..:: ما سفيدِ پر رنگيم ؛ ما سياهِ كمرنگيم ؛ ما رنگ پهن گوسفنديم ... نه بهشت و نه جهنم ؛ ما كارنامه ي عملمان را به دهان مي گيريم ، و تا ابد در برزخ خواهيم ماند ... ما ، حالمان از خودمان به هم مي خورد ؛ چون كه در مختصات دكارتي ، ما صفر مطلقيم ... ما ؛ آدم هاي متوسطي هستيم ... .
دقيقه ها ، ساعت ها را مي شمارند ساعت ها ، روزها را روز ها ، سال ها را و سال ها ، آدميان را... اما آدم ها ، عشق را در گذر ثانيه ها زندگی می کنند ، بي آن که بدانند ، شمرده مي شوند ... . پ.ن :
میخوای بری قصّه نباف ، منو یه هالو فرض نکن از بــارون خــاطره ها ، دلیـل گریه قـــرض نکن برو ولی قـــــدم زنون ، یواش یواش ، خنده کنون طـــــول خداحافظیتو ، پیش نگـــــاهم عرض نکن صبوری رو خـــوب بلدم ، دلم رو کلی بنـــد زدم دلداری هــاتو نمــی خوام ، نقــــــابتو عوض نکن یــادت نیفته بوسه هـــــا ، قهقــــه های بـــی هـوا این لحظه های آخـــرو ، میــــون خنده بغض نکن نگـــو که از جـــدائیمون ، دلت گرفته نــــــازنین اســـم مقــدّس دلــو ، بهــــــونه ی هـــــوس نکن نخـــواه فراموشت کنم ، شبــــامو بی تو سر کنم پــــرنده ی خیـــــالمو ، روونـه ی قفـــــــس نکن هیچی نگـــو فقط بــــرو ، ادای گـــریه در نیـــار ته مونده ی غــــــرورمو ، بـازیچه ی هوس نکن ::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..:: سکانس : ..:: خارجی ، روز ، در حال گوش دادن به دیالوگ زوج خوشبخت نیمکت روبرو ::.. زوج خوشبخت : . این چه بوئیه که میاد عزیزم ؟ : بوی عشق و محبت عزیزم ..:: داخلی ، شب ، رسیدن به منزل بعد از کار روزانه و با قصد آزمودن تجربیات فرا گرفته ::.. . سلام خانومم : صد دفه گفتم با کفش نیا رو پادری ، اَه ..:: سعی میکند به خودش مسلط باشد ، لبخندی میزند و چشمی می گوید ::.. . این چه بوئیه که میاد عزیزم ؟ : بیخود مث سگ بو نکش ، از شام خبری نیس پنیر تو یخچاله وردار بخور ، همه جارم به گند نکش ..:: در حالی که خودش را با نظریه ی نسبی بودن نحوه ی ::.. ..:: ابراز عشق دلـــداری میدهد به سمت یخچال میـــرود ::..
معبـــد قلب مدهــــوش ، دلیل بغض خــــــــــاموش رفیق خنجر به دست ، یــــــــادم تو رو فــــراموش بنده ی خوب خـــــــــــدا ، از مــا کافــــرا جـــــدا یـــــــادم میفتی هنـــوز ؟ اون همه ادعـــا کــوش ؟ مـــــونس روز و شبـــام ، باعث تب کردنــــــــــام الان شدم مـــــزاحم ؟ میرم ، دیگه نزن جــــــــوش خــــــــونه ی قلبم انگار ، درش گــــــــرفته زنگار راستی به قـول " تهی " ، کلید قلب مـــن کـــوش ؟ نمره ت تو دلبری بیست ، این طـرز عـاشقی نیست من گــریه و تو خنده ، پس رسم همـــــدلی کوش ؟ دو تا پنجره یه دیـــوار ، هی میشه قصه تکــــرار خـــــاک همه خاطرات ، بقـــــای عمــــر گوگوش وقت شــــروع بــازی ، گفته بـــودی مـــــی بازی توی قمار آخر ، من بیست ، تو بیست و یک روش تقــــاص دل تنگیــــام ، شــــده شب بیــــــــــداریام معشــــــوقه ی دل آزار ، یادم تو رو فــــــراموش :..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..: هفتاد و چهار ضربه حـدّ مخمـــور صد ضربه جِمــــاع با هر محبوب هشتـــاد برای نـــــــــاسزا به مامور بـازم دو جهان بَــر ِ زبانت مغلوب
عشق و حــــال یعنی ابر بهــــــاری وقتــــــی هــــوای شب گـریه داری وقتی آسمـــــون باهـــات می بــاره مــــی شه رفیــق روز نـــــــــداری یعنی یه کوچـــه ، خــــــالی از آدم بــوی کاهـگل و عطـــر بـــولگاری یه بسته سیگار ، یه عکس از دلـدار قلبی که خــورده ، یه زخم کــــاری عشق و حـــال یعنی رفیـــــق ناباب سیخ و سنگ و دود ، عرق و کباب پیک هفت خطـّی ، ســاقی ِ خـَر پَز به سلامت ِ ، بختِ نــــــــــــاثواب آهنگ داریوش ، گاهی هم گوگوش یــــاد ِ قــــرار ِ شبـــــای مهتـــــاب یعنی بی هــــوا ، رفتن تو رویـــــا وقتی می بینیش دوبــــاره تو خواب عشق و حــال یعنی پــــول فراوون ماشین و ویلا ، خــــونه ی شمرون یه زن خوشگل ، یه منشی نــــــــاز کارخونه ، شمال ، دفتر تو تهـرون یـــاسی و نازی ، عســــل و جوجو آخــر هفته ، کـــن و ســولوقـــون زندگـــــی اینه ، ماهــــــا مچلیــــم فکرشو نکن ، پیر می شی جـوون ::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..:: Un . B. L. O. C. K. E. D
صد جـــوی اشتیـــــاق ز دیـده روان شده ست فرجــــام جملگی همه چــــاه ِ دهــان شده ست ســـوی ســــــراب پـر زدن و حسرت دیــــار تقدیــــر این پـــرنده ی بی آشیــــــان شده ست مـــردی که هیبت اش به جهــــــانی فسانه بود حـــالا ببین که ملعبه ی کــــــــودکان شده ست عشقـــی که بیستون به بَــــَرش مــوم گشته بود تعبیــر بـــزم ِ خسـرو وُ شیرین لبــان شده ست دل بــردن و پـــس دادن و تعـــــــزیر عاشقـان مرســـوم ِ این زمـــــانه ی بـدکارگان شده ست دیگر سخن بس است ، که توصیف این جهــان بیــــــرون ز طاقت ِ رعــایت ِ اوزان شده ست ::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..:: B . L . O . C . K . E . D
|
About![]()
--------------------------------- Archivesاسفند 1388بهمن 1388 دی 1388 آذر 1388 آبان 1388 مهر 1388 شهریور 1388 مرداد 1388 تیر 1388 خرداد 1388 اردیبهشت 1388 فروردین 1388 اسفند 1387 بهمن 1387 دی 1387 آذر 1387 آبان 1387 مهر 1387 شهریور 1387 مرداد 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 دی 1386 آذر 1386 آبان 1386 Links
نــــــــــــــــــــــــــــــــــاتنی LinkDump
نیــــــــــــــم کت |