|
پک پک ِ سیگار های قرضی دغــــــدغه های عشق ارضی درد هـــای کـــُـــــــند ِ طولی دلخوشی های تــُــند ِ عرضی شـــــــــهود صوفیان شرقی گـــذر ثانــیه هــــــای برقی مــــنطق فلاســـفه ی غربی ظرف های آغشته ی چربی زمستان های نَــم و برفی تابستان های دَم و شرجی خواب های دم صــــبحی جـدول جریده ی عصری سنگریزه های خوشبختی در ته جــوی بد بــــختی خـیل چک های برگشتی اشــــتهار به بـد عــهدی آرمـــان های رنگ و رو رفته این همه اصل مـــنقرض گشته طرز فکــــــرای از مـد افتاده زندگی های اینجوری ، سخته ...
نـــــــازم به نازت ، نازنــــین زیـــــــبا ترین قــــــوی زمین گـــردن فــــراخ ِ سر بــــلـند دســـــــتت بلـور ِ بــند بــند نــــازک دل مـــــه روی من چـــــشمت می مــــینوی من دستِ شب از رویت به دور خـــــــــیل حسودانت به گور خـــَستی دلم ، ای هــــــستیم ای باعـــث شــب مـــــستیم جانــــــم تویی ، عمرم تویی من عـــــــبد و معـبودم تویی مـــــــیرم به پـــیش پـــای تو ســــــــــوزم به سوز نای تو گـــَردم به گِــــرد روی تو عـــــــــمرم فـــدای موی تو رخ برکـــــش از پشت نقاب ای حاصـــل عهد شــــــباب هجرت ، بلا ، مــــن مـبـتلا بر من مـــــــدار این غم روا من لــــــعل لب را بــــنده ام کامــــــــم بده تا زنــــده ام دســـــــــــتم بگـیر ای نازنین تا وصــــــــل تو گردد یـقـین
سکوت نه ، سخن بگو رقیب نه ، به من بگو بگو ، شنیده می شوی برقص ، دیده می شوی بخوان که خوانده می شوی مزن ، که من نمی روم مران ، که بسته ی توام مرو ، که دل نمی بُرم تو خواب را بهانه کن رقیــــب را روانه کن وآنگه بیا تا صبحدم جانم ، سر پیمانه کن بیا که عاشقی کنم درآ که بندگی کنم برون پرده آ ، دمی دمی ، که زندگی کنم سکوت نه ، سخن بگو به من بگو ... دوش ، تصـــوير تو از ميكده ها ، بركندند خـــــيل رندان به اسارت ، ز قفا بربســتند هيچشان نيست خبر ، عكس رخ آن مه را بر سپـــيد ِ دل ما ، روز ازل ، حك كردند
به بي عادتي كه عادت كردم ، عمرم ، براي تلف كردن هم ، زيادي مي كند ... خاطراتم ، به طرز تحمل ناپذيري ، سبك شده اند ... فكرم نمي آيـد ، از بس كه دست هايم ، با چانه ام ، قهر كرده اند ؛ از بس كه - دست هایم - با زانو هايم ، بغل به بغل ، عشق بازي كرده اند ، آبستن ِ بي خوابي شده ام ... دلم ، خواب مي خواهد ؛ من ، ويار دارم ...
کی بود می گفت عاشقتم تا ته دنیا باهاتم ؟ کی بود می گفت دوست دارم اگه بری ، كم ميارم ؟ کی بود می گفت ، با تو باشه جهنـمم بهشتـمه واسه نیگا کردن به تو یه سال هیچه ، یه عمر کمه ؟ کی بود می گفت ، با گریـه هات غم می شه مهمون دلم اگه نبـیـنم خنده تو شبـا با خواب قهر می کنم ؟ حالا که گریـه عادتــه حالت چه جوریه عزیز ؟ شبت به خیر خانوم گلم از بی خوابی ، نشی مریض ،،،؛؛؛،،، یادم نمی ره اون شبا آره آره ، همون شبا شبایی که ساعت ده می شد ته خنده ی ما می شد شروع انتظار واسه دلای بی قرار یادت میاد ساعتمو چه قدر عقب می کشیدیم ؟ تا نرسه ساعت ده هی الکی می خندیدیم یادت میاد اون کوچه ها چه قدر توشون گم می شدیم ؟ تا برگردیم ، پیدا بشیم کلی از ده رد می شدیم راستی حالا نصفه شبا ویلون بودن تو کوچه ها زیر بارون قدم زدن چه طعمی داره اون ورا ؟ ،،،؛؛؛،،، رفتی ، باشه ، خیالی نیست واسه نوشتن ، حالی نیست رفتی ولی یه چیزی هست ته این قلب بی تهم باید امشب بهت بگم شاید به فردا نرسم دنیا بزرگ نیست به خدا که فکر کنی ، رفتی تموم پس می گیری هر چی دادی حیف عشقم که شد حروم
سُر خورد ، جايي كه شب بود ، در شلوغي خيابان ِ خورشيدهاي برقي ، خورشيد هاي سرد ِ رنگي ؛ در هجوم هزاران سايه ي كمرنگ ِ پيچيده به كفش هايم ؛ ميان خيل پيشاني هاي تر و دست هاي خشك ؛ دست ِ كودكي ام ، از دست هاي خيس ام ، سُر خورد ... تا تو نگاه مي كني ، چشمه ي آه مي شوم از مي ناب چشم تو ، غرق گنــــاه مي شوم گر گـــــذرد راه عــدم ، از گـــــذر نافـــــه ي تو وانَـهم اين درّ وجــود ، بنده ي راه مي شوم پاک بازیم و همه خلق جهان می دانند باده ناخورده به رقصیم و همه حیـرانند جـام خالی مرا طعنه مزن ای هوشـیار عاکـــــفان حرمش مست می جانانند سال هاي بي تو بودن ، عادت من گشته است از فراقت ، داغ ديدن ، قسمت من گشته است يادم از يادت برفته ، خـــــــوب مي دانم ، ولــــي يـاد تو ديريست با يادم ، مقارن گشــــته است
|
About![]()
--------------------------------- Archivesاسفند 1388بهمن 1388 دی 1388 آذر 1388 آبان 1388 مهر 1388 شهریور 1388 مرداد 1388 تیر 1388 خرداد 1388 اردیبهشت 1388 فروردین 1388 اسفند 1387 بهمن 1387 دی 1387 آذر 1387 آبان 1387 مهر 1387 شهریور 1387 مرداد 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 دی 1386 آذر 1386 آبان 1386 Links
نــــــــــــــــــــــــــــــــــاتنی LinkDump
نیــــــــــــــم کت |